به سكوت متهمم نكنيد!

آوازهايم را

ميان آهنگ مخالف سازهايتان

از ياد برده ام!

***

روز آخر نگو خداحافظ. مي دانم كه شايد در اين جدايي ديدن دوباره اي نباشد. ولي

اين را هم مي دانم كه هروقت دفتر خاطراتت را ورق بزني از من يادگاري پيدا خواهي كرد.

عكسم را در دفتر خاطرات قلبت ثبت كردم تا مرا از ياد نبري و اگر روزي من را ديدي نگويي: به جا نمي آورم!

شايد آن روز روياهي كودكي را دوره كنيم. همه را بشماريم و بگوييم كه به كدام ها رسيده ايم و به كدام ها نه...

وقت خداحافظي قلبم را نصف ميكنم تو هم قلبت را نصف كن تا با هم عوضشان كنيم؛

نصف قلب من نشاني تو و نصف قلب تو نشاني من. اين طوري راحت همديگر را به ياد مي آوريم.

وقت خداحافظي اشكهايت را جمع مي كنم تا يادم بماند چقدر دوري برايمان ناراحت كننده بوده.

تا اگر روزي از ديدن دوباره هم اشك شوقي نريختيم دلم خوش باشد كه روزي عاشق بوديم...

ولي تو را به خدا پايان نامه ها را امضا كن تا سندي داشته باشم

كه قول دادي هميشه به يادم بماني...