از گنجشك هاي كوچيك و خوش صداي درخت همسايه گرفته

تا اون دونه ي كوچيكي كه تازه داره تو وجودش رشد رو حس ميكنه و

قطره آبي كه دوباره حركت رو تجربه كرده و

دختر كوچولويي كه از خريد لباس جديد سرحال شده و

پسر بچه اي كه با تنگ و ماهي قرمزش مياد تو خونه و

مادري كه از خوب سبز شدن سبزه اش ذوق كرده و

پدري كه خسته گي در ميكنه با ديدن خانواده اش و ...

همه شاد هستند...

من و تو چرا شاد نباشيم از رقص نسيم و جوانه ها؟

تا زماني كه قلبمون مي زنه زنده ايم و مديون؛

مديون زدن نبض زندگي...

پس بهتره از فرصت ها بهترين استفاده رو بكنيم...

خيلي ها بودن كه الان نيستن و نمي تونن زنده شدن زمين و زمان رو ببينن؛

ما كه از اونها چيزي كم نداشتيم، داشتيم؟

فرصتي كه بهمون داده شده عاليه...!

حس ميكنم بوي گلهاي زيبا رو

لذت ميبرم از نسيم

و خدا رو شكر ميكنم كه هنوز زندگي جاريه و من اجازه ي زندگي كردن دارم...

موج دامني كه مي رقصه تو باد،

يه بغل موهاي آزاد،

تب پيشوني من امشب دستاتو مي خواد...

تو آغوش گرمت منو نگه دار

نفسهامو بشنوه ديوار

مني كه رقصيدن هم از يادم رفته انگار

حالا ديگه اين منم،

مي خوام سكوتمو بشكنم، اگرچه تلخه حرفام.

هي خودمو خط زدم، به تو مُهرِ نبايد زدم،

ولي ديگه نمي خوام.

تا آخر راه ميام، با تو هرجاي دنيا ميام،

بخواب نزديك نبضم...

رسواي عالم بشم، بزاراهل جهنم بشم،

مي خوام با تو برقصم...

يه دامن پر گل دورش پره خار،

بزار زخمي شه دستام اينبار.

تو رو ميبوسم اگه حتي گناهه

خدا امشب نزديك ماهه

اوني كه قلبي رو شكسته رو سياهه

                                              اوني كه قلبي رو شكسته رو سياهه...